Hoe oud is je fles cognac

De vraag ‘hoe oud is deze fles cognac’ wordt met enige regelmaat gesteld. Een legitieme vraag want de prijzen voor oude cognacs rijzen de pan uit. Maar vaak toch nog niet zo eenvoudig te beantwoorden. Op de fles zelf zijn vaak veel aanwijzingen te vinden en er zijn ook nog wel andere tips en trucs, maar wees voorzichtig. Het is geen exacte wetenschap. Enkele voorbeelden: in de US was het tussen 1935 en 1964 verplicht om op een fles de zinsnede ‘Federal law forbids the reuse of this bottle’ te vermelden, maar ook na 1964 kwamen nog met enige regelmaat flessen op de markt met deze zin in reliëf op het glas van de fles. En in 1979 schakelden de Amerikanen over van hun US Customary system (pints, quarts en fluid ounces) naar het metrisch stelsel, maar pas na 1981 voldeden de meeste etiketten daaraan. Dus er was een overgangsperiode van twee jaar waarin soms al metrische maten werden vermeld, soms nog de oude maten en soms beide maten naast elkaar op het etiket. Maar toch zag je nog jaren later nieuwe flessen verschijnen met beide maateenheden vermeld!

Richtlijnen

1. Voor de hand liggende informatie
2. Achterhaal wanneer een nieuwe soort werd geïntroduceerd of een nieuw uiterlijk kenmerk
3. Informatie op de bodem van de fles
4. Accijnsgegevens (metalen medaillons, papieren belastingzegels)
5. Federal law sentence (US, 1935-1964)
6. Französisches Erzeugnis (Duitsland, 1918 tot 1964)
7. Tidyman symbool (1969)
8. Estimated sign of e-teken (1976)
9. Bar-code (1980s)
10. Inhoud in US customary units, UK imperial units of volgens het metrisch stelsel (1979-1981)
11. Standard drinks
12. Cotisation symbool (1984-2000)
13. Governmental warning (1989)
14. Green point symbool (1990s)
15. Recycling symbool (1994)
16. Zwangerschaps-symbool (2006)

1. Het voor de hand liggende

Het hoeft natuurlijk niet altijd zo ingewikkeld te zijn. Wanneer een fles op de markt wordt gebracht ter ere van een bijzondere gebeurtenis, dan zal die datum zeker op de fles staan vermeld en dat is natuurlijk ook het jaar waarin de fles werd geproduceerd. Er zijn voorbeelden te over: de Silver Jubilee of the Queen (Martell fles uit 1977), de Battle of Freedland (Napoleontische oorlog in 1807, op een ‘drum’ van porcelein van Camus ), De verkiezing van President Obama als de 44ste president (Hennesy fles uit 2009).

Ook hier is een waarschuwing op zijn plaats: sommige flessen hadden zo’n succes dat ze gedurende een wat langere tijd werden gemaakt. Zoals de flessen in boekvorm met Napoleon er op afgebeeld die oorspronkelijk in 1969 werden gemaakt ter ere van zijn tweehonderdste verjaardag. Hiervan zijn grote hoeveelheden geproduceerd, in verschillende kleuren, met Napoleon staand afgebeeld of alleen zijn borstbeeld, en door verschillende porseleinfabrieken gemaakt. (het is natuurlijk niet voorstelbaar dat Camus meermalen in één jaar van porseleinfabrikant zou wisselen).

Soms hebben flessen ook aanvullende informatie op een kaartje dat om de nek van een fles hangt, zoals bijvoorbeeld sommige Martell flessen (Cordon Argent, Extra en andere, ook sommige Cordon Bleu flessen).

2. De datum dat een nieuwe soort werd geïntroduceerd of een nieuw uiterlijk kenmerk

Als je de datum weet te achterhalen dat een nieuwe fles werd uitgebracht, dan ben je al een heel eind. Vaak is deze datum in het geheel niet meer bekend, zelfs de fabrikanten weten dat soms niet meer, maar regelmatig is nuttige informatie op het internet te vinden.
Zo weten we bijvoorbeeld dat Rémy Martin zijn beroemde Louis XIII fles voor het eerst in 1874 heeft gemaakt. We weten ook dat de eerste door Baccarat vervaardigde Louis XIII flessen rond 1900 zijn gemaakt. De flessen met een witte capsule zijn tot 1981 gemaakt en die met een goudkleurige capsule vanaf 1979 (twee jaar overlap dus).

Four Louis XIII bottles of Rémy Martin: first two are white tops with different labels, last two are gold tops with different necks (see embossed letters on third bottle's neck)

Op mijn pagina’s met flessen catalogi heb ik zoveel verschillende flessen verzameld als ik kon vinden en deze zo goed mogelijk in logische volgorde geplaatst. Wanneer de datum van een fles vermeld was of wanneer ik die gewoon wist, dan heb ik die er bij vermeld. Dus je kunt kijken of je jouw fles in de catalogus kunt terugvinden.

Behalve kenmerken op of van een fles waren er ook andere veranderingen. Zo is de vorm, kleur en tekst op de doos waarin een fles werd verkocht een belangrijke indicator voor de periode waarin hij werd gemaakt.

Sommige merken brengen jaarlijks een zogenaamde ‘limited edition’ uit. Zoals de Hennessy VS, VSOP en XO limited editions of de Rémy Martin Cannes festival edities. De jaren waarin die flessen zijn uitgekomen zijn goed bekend bij de verzamelaars.

Some of Hennessy's VSOP limited editions: 2011-2012-2013-2014-2015  Rémy Martin, Cannes filmfestival 2014-2015-2016-2017

Voor één en dezelfde kwaliteit zijn soms heel verschillende flesvormen gebruikt of totaal verschillende etiketten. Kijk bijvoorbeeld eens naar deze VSOP flessen van Bisquit.

Evolution of Bisquit VSOP-bottles through the decennia

Een kenmerk die vaak uitkomst brengt om een Cordon Bleu van Martell te dateren is het type capsule dat is gebruikt (naast nog een hele reeks andere kenmerken overigens).

Spring cap, crimped foil cap, corked cap, different corked cap

3. Informatie op de bodem van de fles

Op de bodem van de fles staat soms ook heel nuttige informatie. Regelmatig staat de naam van de glasfabriek vermeld. Wanneer op een Louis XIII fles op de bodem Saint Louis staat, dan weet je dat de fles is gemaakt bij Saint Louis cristalleries en van na 1969 is.

Louis XIII bottle made by Saint Louis; volume stated too.
De inhoud staat ook met enige regelmaat onderop. Als de inhoud niet op etiket voorop staat of bij de informatie achter op de fles, vergeet dan niet om even onderop te kijken.
Vaak staan serienummers op de bodem die met een specifiek jaar overeen komen. Dan moet je wel de code weten, maar het kan als een laatste hulpmiddel dienen. De assistentie van de fabrikant is dan wel meestal noodzakelijk.
Ook staat de datum van de fles wel eens op de onderkant. Maar hier is weer een waarschuwing op zijn plaats. Een getal van twee cijfers is lang niet altijd een jaartal. Dit wordt vaak verkeerd geïnterpreteerd. Maar wanneer een getal uit vier cijfers bestaat en met 19 of met 20 begint, dan is de kans erg groot dat het de datum van fabricage van de fles is. Maar niet noodzakelijkerwijs!

4. Accijnsinformatie

In een aantal landen werden of worden nog steeds langwerpige papieren zegels of kleine ronde metalen zegels gebruikt die kenmerkend zijn voor een bepaalde periode.

ITALIE:

Het is niet eenvoudig om je fles te dateren via de belastingstrips of medailles. Er zijn een paar problemen. Wanneer nieuwe reeksen werden uitgegeven, mochten oude nog worden gebruikt en dat gebeurde inderdaad tot ze op waren. Een tweede probleem is dat flessen enkele jaren opgeslagen kunnen zijn geweest voordat ze een belastingstrip kregen en zodoende een nieuwer type strip hebben gekregen. En tenslotte varieert de informatie over de productiedata van de fiscale strips naar gelang van de bronnen die je raadpleegt. Eén bron is het boek Marche da Bollo uitgegeven door Unificato. Een andere bron zijn de verzamelaars op het Internet en een derde bron zijn de flessen zelf. Deze verschillende bronnen spreken elkaar soms tegen.

Van 1930 tot 1959 werden metalen medailles gebruikt, maar niet uitsluitend, zoals we zullen zien. Eerst bespreken we de strips, dan de medailles.

Tax strips

Italië begon al in 1919 met het gebruik van belastingzegels. Hier is een voorbeeld, maar ik ben ze nog nooit tegen gekomen op de flessen nog in omloop zijn. De hoofdtekst is: Tassa di bollo vini e liquori in bottiglie.

Ze werden waarschijnlijk in 1930 vervangen door de metalen medailles.

Na de Tweede Wereldoorlog werden de éénkleurige zegels geïntroduceerd, zoals deze met de tekst: Imposta fabbricazione spiriti.

De kleuren varieerden al naar gelang de inhoud. De meest voorkomende was natuurlijk roze (1/2 liter tot ¾ liter). Eerst met het wapen van Savoie, maar vanaf 1949 met het embleem van de republiek (met de ster). Ze verschenen in series, beginnend met A, tot en met Z en vervolgens AA tot en met ZZ.

In 1950 veranderde de tekst in Imposta fabbricazione acquavite di vino. Soms met vermelding van de ouderdom van de gedistilleerde drank.

De kleur voor ¾ liter was nog steeds roze. Dit groene voorbeeld is voor een fles van een liter

Volgens het boek Marche da Bollo begon men vervolgens in 1973 met de productie van de tweekleurige stroken met het embleem van de Italiaanse Republiek en twee extra sterren. Maar we zien dat deze stroken al vanaf het einde van de jaren 1950 op grote schaal gebruikt worden!

Voor ¾ liter waren ze rood en oranje met bruine rozetten.
De gekartelde randen zijn verdwenen.

Daarna kwamen de licht rood gemarmerde zegels zoals deze. Volgens het boek pas in 1970, maar waarschijnlijk al enkele jaren eerder (ca. 1966-67).

Zoals u ziet, is de hoofdtekst nu Imposta fabbricazione distillato di vino.

In 1977 veranderden zij de vorm waarop de inhoud werd aangegeven van breuken in decimalen:

Er bestaan enkele variaties in de kleur van de letters die werden gebruikt.

Deze zegels werden in 2005 (volgens het boek in 1999) vervangen door de blauwgroene die we vandaag zien:

De hoofdtekst luidt: Accisa sull’alcole etilico – bevande alcoliche. De reeksen worden gecodeerd met drie letters.

Metalen belasting medailles:

Van 1930 tot 1959 werden kleine ronde metalen medailles gebruikt, die aan de nek van de fles waren bevestigd.

 

Achtereenvolgens waren dit:

  • Zegel van Fascistisch Italië, gebruikt van 27-11-1933 t/m 31-5-1944. Wapen van Savoy (Sabaudo) met erboven een kroon en opzij twee fasci.
  • Zegel van het Koninkrijk, gebruikt van 1-6-1944 t/m 30-12-1947. Wapen van Savoy (Sabaudo) met erboven een kroon. De beide fasci zijn verdwenen en daarvoor in de plaats zijn twee pezen gekomen. Er omheen een koninklijke mantel.
  • Hoofdzegel, gebruikt van 31-12-1947 t/m 29-4-1949. Met de komst van de Republiek werd een vrouwenhoofd geïntroduceerd.
  • Zegel met ster, gebruikt van 30-4-1949 t/m 15-6-1959. Vijfpuntige ster.

 

Op de achterzijde staat de inhoud vermeld.

Een klein probleem is dat deze laatste zegel tot ver in de zestiger jaren gebruikt werd, omdat het was toegestaan om de oude voorraden eerst op te maken.

 

VERENIGDE STATEN:

Nadat de drooglegging in 1933 was geëindigd begon men in de VS met rode papieren zegels. Deze zijn tot 1985 in gebruik geweest.

Onder en bovenzijde van de tax strips:

  • Vanaf 1934-1977 stonden hier de teksten: ‘US Internal Revenu’, ‘Tax Paid’, ‘Distilled spirits’ vermeld.
  • Na 1977 werd US Internal Revenue gewijzigd in Bureau ATF.
  • Vanaf 1982 werd ‘Tax paid’  en ‘distilled spirits’ vervangen door ‘Distilled’  en ‘spirits’.

wit
Bij de poten van de adelaar:

  • 1934-1944: geen vermelding van series bij de poten van de adelaar.
  • Van 1944-1960 stond hier ‘series 111’ gedrukt.
  • Van 1961-1982 veranderde dit in ‘series 112’.
  • Na 1982 geen serie vermelding meer

wit
Aan de uiteindes van de strips:

  • Van 1934-1960 stond informatie over de inhoud van de fles op de beide uiteindes van de strip.
  • Vanaf  1961 liet men de informatie over de inhoud op de uiteindes weg.

 

With 1 quart stated on both ends (1934-1944)

with series 112 stated (1961-1977)

Na 1985 werden er geen papieren zegels meer gebruikt in de US.

UNITED KINGDOM:

In Engeland worden vanaf 2006 kleine ronde stickers gebruikt. Soms maken ze integraal deel uit van het label op de achterkant.

Soms hebben ook flessen ouder dan 2006 zo’n sticker, namelijk als ze via een Britse detailhandelaar of douane-entrepot worden ingevoerd.

5. The Federal Law sentence

In 1935 werd in de US een decreet uitgevaardigd dat de navolgende tekst geplaatst moest worden op elke fles waar alcohol in zat: “Federal law forbids the reuse of this bottle”. Deze zin werd bijna altijd in reliëf op het glas van de fles gezet, maar hij kón ook op het etiket geplaatst worden.


Dit decreet werd in 1964 opgeheven. Dus een fles zonder deze tekst waarvan bekend is dat hij niet van vóór 1935 is, is zeer waarschijnlijk van na 1964. Maar sommige mensen hebben toch flessen aangetroffen van ná 1964 waar deze tekst nog op voor kwam, tot 1970 aan toe. Zoals gezegd: het is geen exacte wetenschap.

6. Französisches Erzeugnis

Voor de Duitse markt is het sinds het einde van de Eerste Wereldoorlog tot 1964 verplicht geweest om de herkomst van het produkt te vermelden. Voor cognac uit Frankrijk werd daarom op alle flessen ‘Fransösisches Erzeugnis’ vermeld, soms op de voorkant soms op de achterkant.
Het stopte niet direkt na 1964, dus kun je het op flessen tot in de 1990s nog tegenkomen.

7. Het tidyman symbool

Het Tidyman symbool werd in de 1950s in de US ontwikkeld. In de UK werd het in 1969 geïntroduceerd. Het wordt tegenwoordig in heel wat landen gebruikt, maar het is nergens verplicht. Er bestaan diverse variaties op dit symbool, zoals bijvoorbeeld het tidyman glas symbool.

Tidyman symbol    Tidyman glass symbol

8. Estimated sign or e-teken

Dit is naar aanleiding van een EU-richtlijn in 1976 geïntroduceerd en is nog steeds overal in gebruik in de EU.

 

 

9. Barcode

De Barcode is in 1973 uitgevonden door George Laurer en werd in 1974 in de US geïntroduceerd. Vanaf de 1980s is het wijd in gebruik genomen. In de 1970s is ook nog met een 8-cijferige code gewerkt, maar nu is hij altijd 12- of 13-cijferig.
In Europese landen wordt de EAN-13 gebruikt. Deze is in 1974 bedacht en is hard op weg de standaard voor de hele wereld te worden. Alleen in de US en Canada wordt de 12-cijferige UPC-code gebruikt.
Dus een fles met een EAN-13 of UPC barcode is zeker van na 1980.
Een fles zonder barcode is van vóór 1985.

UPC-code

10. Inhoud in US Customary units, UK imperial units of volgens het metrisch stelsel.

In zowel de US als in de UK waren voor de inhoud van een fles stelsels in gebruik die afweken van het in Europa meer gebruikelijke metrische stelsel. Tegen het eind van zeventiger jaren begon men in de US en de UK over te stappen naar dit metrische systeem.
In de US kostte deze overgang ruwweg twee jaar, zodat vanaf 1981 in de US de inhoud op elke fles vermeld werd in liters, centiliters of milliliters. Gedurende de overgangsfase kon men flessen tegenkomen die hun inhoud overeenkomstig het oude stelsel hadden vermeld, overeenkomstig het nieuwe stelsel, of beide tegelijk. Maar ook jaren later  gebeurde het nog redelijk frequent dat beide stelsels naast elkaar op de fles werden gebruikt.

24 fl.oz. and 68.2cl are stated next to eachother in the lower right corner of the label

In de UK nam de overgang heel wat meer tijd in beslag. Pas na 1995 werd het metrische systeem namelijk echt verplicht gesteld. Toch moet wel worden vermeld dat de meeste goederen rond 1980 al voldeden aan de wens om het metrische stelsel te gebruiken. Maar dus niet alle goederen en wat alcoholische dranken betreft weet ik niet precies hoe het gesteld was tussen 1980 en 1995.

Andere landen, Australië, Nieuw-Zeeland en Zuid-Afrika, hadden de overgang in 1980 al afgerond.

Een klein zijstapje: in de UK zie je op oude flessen vaak 2cl minder inhoud vermeld staan: 68cl i.p.v. 70 en 24 fl.oz. i.p.v. 25,2 fl.oz. De reden hiervoor is dat het een serieuze overtreding van de wet was om minder inhoud in een fles te hebben dan staat vermeld op het etiket. Voor de zekerheid werd daarom 2cl minder vermeld dan er daadwerkelijk in zat. Dit gebruik verdween toen de UK toetrad tot de Europese Unie in 1973.

In de VS was de standaard flesmaat 1/5 gallon. Dus toen zij overgingen naar het metrische systeem (1-1-1979) werd de standaard maat 750ml, dat de vorige maat van 1/5 gallon zo dicht mogelijk benaderde. In de meeste delen van de wereld was dit de standaard. Maar in 1990 koos de Europese Unie er voor om 700ml als de standaardmaat voor sterke dranken aan de houden en 750ml voor wijnflessen.

11. Standard drinks

In de tachtiger jaren werd het begrip ‘standard drinks’ bedacht. Dus als dit op een fles staat afgedrukt dan is deze zeker van na 1980.

28 UK units alongside some other pictograms

12. Cotisation symbool

Het symbool van het Franse Cotisation Securité Sociale is tussen 1984 en 2000 in gebruik geweest.

 

 

13. Governmental warning

Vanaf 1989 is het verplicht in de US om de zgn ‘governmental warning’ op flessen te vermelden. Op deze zin zijn geen variaties toegestaan.

14. Green point symbool

In 1990 in Duitsland bedacht. Een fles die dit symbool draagt is dus van ná 1990. Dit ‘green point’ symbool, dat ook wel ‘green dot’ wordt genoemd, hoeft niet per se groen te zijn. Het pictogram stelt twee ineengedraaide pijlen voor.

15. Recycling symbool

Het recycle symbool komt uit 1970, waar het voor World Earth Day bedacht werd. Maar het is pas sinds 1994 in gebruik op flessen alcoholische drank. Er bestaan diverse variaties op het symbool.

16. Zwangerschaps-symbool

Dit symbool wordt door producenten op vrijwillige basis gebruikt. In gebruik sinds 2006. In Frankrijk verplicht sinds 2007.


Reacties

Hoe oud is mijn fles — 77 reacties

  1. Hallo,
    Wat een fijne site zeg van een echte kenner. Dat ben ik dus verre van. Deze fles ooit van mijn opa geërfd.
    Ik ben benieuwd hoe oud deze is en of er financiële waarde aan toe te dichten is.

    • Deze flessen werden gemaakt van ongeveer 1980-1995. De waarde is niet bijzonder. Op veilingen worden ze verkocht voor ongeveer €50. (veel op UK-veilingen: 35-45 Britse ponden).

  2. Dag,
    Ik heb van mijn buurman een fles cognac gekregen. Echter heb ik geen idee wat de leeftijd en de waarde van deze fles is. Zou u mij dat kunnen vertellen?

    Met vriendelijke groet,
    Marlies

    • Beste Hannes,

      Deze kan heel goed uit de 1960s zijn. Ik mis wel een foto van het schouderlabel en van de capsule.
      Op veilingen worden deze flessen voor boven de €100 verkocht, soms wel €200, wat hij eigenlijk niet echt waard is. Maar als er mensen zijn die dat er voor willen betalen…
      Succes in elk geval met de verkoop.

      Ton

  3. Goedenavond,
    Interessante site!
    Bij een familielid kwam ik deze fles in de kelder tegen. Het is een erg grote fles (5 liter?) van, zoals je ziet, Jules Robin. Er is geen jaartal aanduiding te vinden. Kan je iets meer vertellen over de leefdtijd, kwaliteit en de waarde ervan?

    Veel dank en groet Jeroen

    • Mooie fles, goede vullingsgraad nog. Ik weet weinig van Jules Robin flessen. Het was een vooraanstaand bedrijf dat eind 19e eeuw de op één na grootste cognacproducent was, alleen Hennessy was groter.
      Deze fles zou 1950s kunnen zijn (afgaand op de capsule). Drie sterren is de laagste kwaliteit, maar destijds waren ook 3 sterren cognac vaak behoorlijk goed.
      Er is weinig vraag naar Jules Robin. Maar een 5 liter fles is voor een aantal mensen toch altijd interessant. Kortom, hoeveel je er voor zult kunnen vangen op een veiling is niet te zeggen.
      Vraag het eens aan Emile Smits van Catawiki. Die kan je ook adviseren of je een minimumprijs zou moeten hanteren.

  4. Goedemiddag , kunt u me zeggen wat de waarde is van deze fles cognac? Ooit gekocht tijdens mijn diensttijd, ca. 40 jaar geleden .
    Groet
    Leon

    • Beste Leon,

      In tegenstelling tot voor oude flessen van grote merken, is er voor Renault veel minder belangstelling. Daarbij is drie sterren de laagste kwaliteit. Ik verwacht dat deze fles op een veiling tussen €40 en €60 opbrengt. Overigens stijgen de prijzen in rap tempo.
      Als ik u een e-mail stuur, zoudt u mij dan een foto in groter formaat willen toesturen?

      Vriendelijke groeten,
      Ton

  5. Hallo Ton, de eerste keer dat ik op je erg informatieve website rondkijk. Mijn complimenten!
    Ik heb een vraag: wat is het verschil tussen een millesime cognac en een vintage XO?
    Wat ik begreep is een millesime uit een bepaald jaar en mogelijk dus al jaren gebotteld (waarmee de kwaliteit niet meer verbetert, toch?) en heeft een vintage gerijpt op het vat en zou dus kwalitatief steeds beter moten zijn geworden. Als investering lijkt het dan logischer om vintage te kopen versus millesime. Ik kijk uit naar het antwoord van de expert.

    • Hallo Rob,
      Bedankt voor de complimenten.
      Leuke vraag heb je! En ook al weet ik het antwoord natuurlijk, ik heb toch ook de woordenboeken nog maar eens geraadpleegd.
      Vintage is Engels en betekent natuurlijk zoveel als wijnoogst, meer specifiek wijn van een bepaald gewas en jaargang.
      Millésimé is Frans en betekent ‘met het jaartal’. Millésime is ‘jaartal’ of ‘wijnjaar’.
      XO staat niet in het woordenboek, maar is een afkorting van eXtra Old.

      Allereerst: vintage en millésimé zijn in de dagelijkse praktijk synoniemen van elkaar. Met beide wordt bedoeld dat de cognac (of wijn als het een wijn betreft) uit één bepaald oogstjaar komt en eigenlijk ook van één cru is, dat wil zeggen: van één druivensoort. Cru is het voltooid deelwoord van het Franse croître: groeien. Dus ‘gegroeid’, misschien het beste te vertalen met oogst.
      Als ik zeg van één druivensoort, dan bedoel ik niet alleen het druivenras (vaak Ugni blanc), maar zeker ook uit één en dezelfde cru. Zoals je inmiddels wel zult weten zijn er 6 verschillende gebieden (cru’s) in de cognacstreek die kwalitatief van elkaar verschillen. Van goed naar minder goed zijn dat Grande champagne, Petite champagne, Borderies, Fins bois, Bons bois en Bois ordinaires.
      Vintage of millésimé wordt dus gebruikt voor cognac van één oogstjaar en cru en eigenlijk alleen voor cognacs die al een behoorlijk aantal jaren op vat hebben gerijpt. Dit mag alleen worden gebruikt als de opslag onder controle heeft gestaan van hiertoe aangewezen instanties, zodat producenten dat niet allemaal zomaar kunnen gaan beweren.

      XO wordt gebruikt om aan te duiden dat de cognacs die gebruikt zijn minimaal 10 jaar op vat hebben gelegen (een eikenhouten vat). Het gaat in principe om blends van cognac van verschillende jaren en vaak ook van verschillende cru’s. In principe, want dat hoeft niet per se. Een cognac die gemaakt is van alleen Grande champagne, geheel uit één oogstjaar, kan ook XO worden genoemd. Bijvoorbeeld omdat de opslag niet onder controle heeft gestaan van de officiële instanties. Want dat kost geld. Dus verzinnen de producenten andere aanduidingen: Rue 73 voor een cognac die uit 1973 komt bijvoorbeeld. Ze kunnen daar dan al dan niet de XO aanduiding aan toevoegen.
      Ten slotte mogen producenten op een echte vintage ook de aanduiding XO toevoegen, maar dat gebeurt niet zo vaak omdat het verwarrend werkt.

      Nu ben ik benieuwd welke Vintage XO je bent tegengekomen.

      Groeten,
      ton

  6. Hallo,
    Ik heb een fles cognac gekregen via familie. Lees er van alles over, maar ik vraag me af of ik hem open moet maken of beter nog een aantal jaren dicht moet laten…..
    Gr Jaap

    • Ik kan het niet goed zien, maar dit lijkt me de Aristide van Audry. Deze kun je meteen drinken. Dat geldt voor alle cognac: hij wordt niet beter door hem langer te bewaren.
      Je kunt hem wel bewaren met het idee dat hij later meer geld waard wordt, maar voor deze zul je lang moeten wachten, want ze worden nog gewoon geproduceerd.
      Dit is trouwens – als het de Aristide is, maar ook de Mémorial – een absoluut geweldige cognac.
      Geniet er van zou ik zeggen.

      • Ton,

        onwijs bedankt voor je reactie!
        het is inderdaad de: Audry Tres Ancienne Reserve Aristide Grand Champagne Cognac.
        zal je het label nog eens beter laten zien.
        ik zie op het internet wel heel uiteenlopende prijzen voor deze cognac…
        van 207 euro tm boven de 600 euro. is dat normaal…?

        lijkt me wel leuk om hem gewoon nog eens 30 jaar weg te zetten en te kijken wat hij doet op de markt.
        ben eigenlijk een whisky man..haha

        nogmaals dank!

        gr Jaap

        • Deze is 700ml, een iets oudere uitgave. Ze bestaan ook van 50cl.
          Als je hem voor onder de €300 kan kopen, heb je een goede koop. Sinds 1-2 jaar zijn de prijzen van oudere cognacs enorm aan het stijgen. Sommigen proberen daar een slaatje uit te slaan. Maar €350,- of daaromtrent is de prijs momenteel wel.
          Als je meer van whisky houdt dan van cognac, dan zou je deze moeten proeven. Dan ben je in één keer bekeerd.
          🙂

          • Ton,

            mag ik je nog eens bedanken voor je heldere uitleg!
            ik word er wel erg enthousiast van!

            ik denk dat ik de fles een mooie donkere plek ga geven….
            en dat ik over een jaar of 20 nog eens ga kijken wat deze doet, op de markt!

            bij de erfenis zat ook nog een dichte fles Domaine Esperance 1998
            AOC Bas Armagnac
            producent: jean louis et claire de montesquiou
            49%

            ik denk dat ik die wel op een mooi moment ga open maken en onderzoeken of ik ook blij word van Cognag! 🙂

            gr Jaap

  7. Hoi Ton,

    Wat fijn dat deze website bestaat. In de erfenis van mijn vader vonden we deze fles Brugerolle. Weet jij er meer over, ook bijvoorbeeld wat hij ongeveer waard is als we hem willen verkopen?

    • Leuk om te horen dat je deze site waardeert!
      Deze fles komt uit de 1990s en wordt niet heel vaak te koop aangeboden. Ze hebben in het verleden niet veel meer opgebracht dan €60-70, maar de laatste die ik heb gezien is al weer enkele jaren geleden en de prijzen stijgen. Je moet een beetje geluk hebben.
      Ton

  8. Hoi,

    Ik heb deze fles uit de erfenis van mijn vader en ben benieuwd wat ie waard is, en ik hoop dat iemand mij hier ermee kan helpen. Er staat brugerolle XO op. Alvast veel dank!

  9. Beste, we hebben 6 fessen Camus cognac (Celebration)gevonden in de kelder van mijn ouders. 5 van de 6 hebben flessen hebben alleen nog aan de voorkant een etiketten en één fles is etiket loos. We hebben wel nog een lege fles in de kast gevonden met de twee etiketten erop. Ze denken dat deze ongeveer 40j. en ouder zijn. Kun je ons dit bevestigen en misschien ook een waarde geven hoeveel deze nu nog waard zijn.

    • Deze flessen zijn eigenlijk niet heel veel waard. Ze komen uit de 1970-80s. Op veilingen kun je ze vaak al voor onder €50 kopen. Toch zijn er goudzoekers die er ruim boven de €100 voor vragen. Tja, als je dan heel veel geluk hebt….

  10. Ik heb deze fles Cognac van Delamain & Co al 35 jaar in bezit. Daarvoor was hij van mijn vader, maar hoe oud hij is kan ik, ondanks de goede aanwijzingen en voorbeelden op de site, niet achterhalen.

    • Deze fles staat op de Delamain pagina onder 1a.
      Delamain flessen catalogus
      Deze zijn ongeveer in de 1960s geproduceerd. Op een veiling moet je daar nu ongeveer €100 voor betalen.
      Ze hebben destijds ongeveer 60-70 gulden gekost en vergelijkbare flessen Pale & Dry nu kosten ca. €75.
      Dit is goede cognac, mits het vullingsniveau nog redelijk goed is.

      • Dank voor uw reactie Ton. De fles is ongeopend. Dan is het vullingsniveau toch goed, of denk ik te simpel?
        Complimenten met uw website. Werkelijk indrukwekkend wat een informatie u hier heeft geplaatst!

        • Dat is inderdaad te simpel. Na verloop van meerdere decennia verdampt er toch wat alcohol omdat een kurk, zelfs als er cellofaan o.i.d. omheen zit, niet 100% luchtdicht afsluit. Als je op de flessenpagina kijkt, zie je verschillende vullingsniveaus. Bij de Pale & Dry XO, vlak voor de Vespers, zie je hoe het level van een optimaal gevulde fles is.

          • Ik zie het nu ook. Het vullingsniveau van mijn fles is beduidend lager dan dat van de meeste flessen, zie foto hieronder. Bedankt voor de toelichting.

  11. Ik heb een fles Napoleon cognac vsop gekregen met de datum uit het jaar 1974. Open trekken of geld waard?

    Hoor graag van jullie.
    Bedankt.
    Jeroen

  12. wat een geweldige site is dit! Complimenten!
    Kan ik ergens info vinden waarbij inhoudsmaten herleid kunnen worden naar een bepaalde periode? Ik kom naast de gebruikelijke maten soms flessen tegen van 0,68 0,685 – 0,72 en 1,46 en regelmatig flessen van 0,73 liter.
    Bij flessen voor de Amerikaanse markt ben ik wel eens tegengekomen: 0.757 liter (4/5 quart) – 0,946 liter (quart) en 1,892 liter (1/2 gallon)
    Verder zou ik graag willen weten wat het boek van Delamain kost
    Succes met dit prachtige werk voor dit fantastisch mooie product,

    • Bedankt voor de complimenten.
      Het boek van Delamain kost inclusief verzendkosten €20,-. Kan bij mij besteld worden.

      Wat de periodes betreft van overgang van fluid ounces naar het metrische systeem, dat is niet heel eenvoudig. Ik heb nauwelijks documenten met betrouwbare datums kunnen vinden.
      Het heeft ook meerdere jaren gekost voordat na een genomen besluit e.e.a. in een land werd doorgevoerd en daarbij liepen de verschillende landen natuurlijk ook niet gelijk op.
      Je kunt grofweg zeggen dat vanaf rond 1980 bijna alle landen ter wereld het metrische systeem hebben. De inhoud op de US markt is dan 750ml en in Europa 70cl. Officieel standaardiseert Europa pas in 1992 naar 70cl voor sterke drank.
      De overgangsperiode is van ongeveer 1970 tot 1980.
      In Italië zie je tot de 70er jaren 750ml, in de 70-er jaren vaak 73cl en in elk geval vanaf 1980 700ml, mogelijk al wat eerder.
      De 68cl, maar ook de 73cl, werd gebruikt omdat het een overtreding was om minder in de fles te hebben zitten dan wat er op het etiket stond. Dus werd er een kleine veiligheidsmarge aangehouden.
      De hele vreemde aanduidingen zoals 0.685, 0.757, 1.46 etc moeten zijn ontstaan door het omrekenen van het fluid ounces systeem naar metrisch, wat ze dan niet op hele centiliters wilden afronden.
      Je ziet ook dat het ene land centiliters gebruikt en andere landen milliliters.
      Als iemand die dit leest betere informatie over dit onderwerp heeft, laat het me s.v.p. weten!

      • De 68cl flessen vind je eigenlijk alleen voor de UK (en de gemenebest landen). De standaardmaat voor cognac was in de UK 24 fluid ounces (ongeveer 68cl). Waarom weet ik eigenlijk niet.
        Andere vreemde maten, zoals die 1,46 Ltr zijn een meervoud van deze oude Engelse maat.

        73cl voor Italië was omdat ze inderdaad een foutmarge hanteerden: de standaardmaat was 75cl en daar mocht je dan tot 73cl onder zitten. Dat het 70cl wordt vanaf ongeveer 1980 klopt, maar voor zover ik het kan overzien lopen 73cl en 75cl daarvoor veel meer door elkaar. Mijn ervaring is het juist dat flessen van de jaren ’60 vaak nog 73cl hebben en dat 75cl vanaf de jaren ’70 vaker voorkomt.

        0.757 is de conversie van 4/5 Quart, een gangbare maat in de USA. Soms ook gehanteerd voor Duty Free en internationale markten.

        68,5 ben ik eigenlijk niet tegengekomen.

        De maat van de fles verraad vaak op welke markt de fles is verkocht.

        • Hoi Emile,
          Bedankt voor je correctie en aanvullingen. Ik zal er nog eens goed naar kijken en zo nodig mijn tekst aanpassen.
          Als ik 68,5 weer eens tegenkom, stuur ik je er een berichtje over.
          Groeten,
          Ton

          • Inmiddels heb ik er twee gevonden. Ik heb je mailtje gestuurd met de flessen.

  13. Beste Ton.
    ik heb een oude fles Bénédictine met de prijs in bf erop 535fr
    wat is de verzamelwaarde
    ongeopend, perfecte vulhoogte
    Alvast bedankt,
    Maria

  14. Hey Ton, altijd leuk om jouw site te bezoeken
    Ik leer altijd wel iets bij. Nu heb ik onlangs
    Een fles opende kop getikt en vraag me af hou oud deze is en de waarde weten.
    Op de fles staat VSOP 20 ans age. Is een 1,5 liter fles. Alvast bedankt voor je info. Groeten uit Belgie

    • Hallo Filip,

      Bedankt voor je complimenten.
      Volgens mij zijn deze Louis XII flessen gemaakt door Moullon. Ik zie er de laatste tijd wel meer, onder andere bij Sylvies Wine Auction. Ik denk eigenlijk dat ze vrij recent zijn en niet erg duur.
      Even googlen op ‘Moullon’ en ‘Louis XII’ levert inderdaad enkele treffers op: Frans Hol in Wommelgem en Bal & Louis Meeus in Aartselaar.
      Ik hoop dat je er niet te veel voor betaald hebt.

      later toegevoegd: 1. ik zie dat Bal & Louis Meeus en Frans Hol ee connectie met elkaar hebben.
      2. Moullon is op zijn beurt weer van Meukow.

      Groeten,
      Ton

      • Hey Ton, wat een supersnel antwoord. Mijn aankoopprijs was 50€ dus zeker niet te duur. Is eigenlijk voor mij een verzamelstuk en wie weet in de toekomst jackpot. If not dan geef ik een seintje en kom je maar mee proeven ?

          • Hey Ton, heb er nog eentje gevonden in de kast. Volledig uit het oog verloren. Weet je hier iets meer over ? Leeftijd, prijs. Bedankt he

          • Hoi,

            Over Jules Robin kun je hier wat meer lezen: Verdwenen merken: Jules Robin.
            Ik heb verder geen informatie over deze fles. Het is heel goed mogelijk dat deze door de Augier, Robin, Briand subsidiary van Martell (Pernod-Ricard) op de markt is gebracht. Hij ziet er uit als een 70cl fles, maar ik kan het niet met 100% zekerheid zeggen.
            Kun je me nog een foto van de hele fles sturen?

            Groeten,
            Ton

  15. Hi, I wonder whether you could give me some information about the attached bottles? They state ‘Cognac Grande Champagne 1800’ and have a capital N on the neck of the bottle. Sorry about the bad photos, they are in auction and just want to know more before attempting to purchase. Many Thanks, Pip

    • I can’t really tell anything except that they look interesting. Without a brand name it is a guess for everybody. Lately these anonymous bottles sell well, but they might as well be fakes. I myself would want to know the provenance before bidding …
      Good luck

      • Thanks for the reply, I didn’t chance it as I didn’t know enough but someone knew something as they went for £700, glad I found this site for future reference though, Pip

  16. Dag Ton,

    Wat een mooie informatieve site heeft u.
    In de kelder bij mijn ouders heb ik een fles van Gautier aangetroffen, ‘boule de pêcheur’ “Prestige”. Ik zou hier graag meer over willen weten.

    Wat is Prestige voor een aanduiding? En hoe verhoud zich dat tot VS, VSOP e.d.
    Ik vermoed dat de fles uit 1974 is?
    Wat zou de waarde kunnen zijn? Niet dat verkoop een gedachte is, deze wordt waarschijnlijk gedronken…

    Is er eventueel additionele informatie beschikbaar.

    Ben erg benieuwd.

    • Hallo Martijn,

      Bedankt voor de complimenten.
      Deze fles in de vorm van een drijverkurk werd inderdaad al in de vroege jaren 70 gemaakt, maar ook nog een hele tijd in de 80-er jaren. Prestige is een kwaliteitsaanduiding die overeenkomt met compte 2, wat wil zeggen dat hij minimaal 2 jaar op vat heeft gelegen. De laagste kwaliteit dus. Toch zal deze eerder 4-5 jaar gelegen hebben dan 2 jaar. Hij wordt met enige regelmaat nog op veilingen aangeboden en brengt meestal tussen de €30 en €60 op, hoewel ik ook wel eens een uitschieter heb gezien van bijna €100.
      Andere informatie over deze fles ben ik nooit tegengekomen.
      Gautier maakte overigens nogal eens flessen in fantasievorm, zoals een scheepslamp of het vrijheidsbeeld.

      Geniet er van!
      Ton

  17. Hallo,

    Om te beginnen: mooie website met veel informatie.
    Ik kwam op uw website omdat mijn vader een fles Remy Martin min of meer had teruggevonden. Hij had die fles in 1974 op de terugvlucht van Canada naar Nederland duty-free gekocht in het vliegtuig om te bewaren. Ik heb altijd beweerd dat gebottelde cognac in beginsel niet beter wordt in de fles. Maar dan is natuurlijk nu zijn vraag of die fles in ieder geval meer waard is geworden en mijn vraag of de kwaliteit of smaak beter is geworden. Ik heb de gegevens op de fles gefotografeerd en samengevoegd op een dia. Daarop staat ook uw foto van volgens mij dezelfde fles, maar wel met een duty-free label. Ik kan op geen enkele manier bepalen dat de fles van uiterlijk halverwege 1974 is en daarom hoop ik dat u dat wel kunt.

    Met vriendelijke groet,

    Gerard

    • Hallo Gerard,

      Bedankt voor de complimenten.
      Om te beginnen: de foto’s zijn te klein om details te kunnen zien. Ik zal een e-mail sturen, misschien kun je dan grotere foto’s sturen.
      Vraag 1: cognac wordt niet beter in een fles. Hoe langer een cognac rijpt in een eikenhouten vat, hoe beter hij wordt, maar eenmaal gebotteld houdt dat proces op.
      Vraag 2: is hij meer waard geworden. Volgens mij zal deze fles, als het een 70cl is, ongeveer 30-40 gulden hebben gekost. Tegenwoordig kost een nieuwe fles VSOP van RM ongeveer 30-40 euro. Zoals met veel zaken is ook hier de prijs in guldens nu de prijs in euro.
      Flessen uit de 1970s kunnen soms veel meer waard zijn geworden, maar dan moeten ze wel enige zeldzaamheidswaarde hebben. Deze VSOP’s worden nog regelmatig aangeboden en leveren op veilingen ongeveer €40-50 op. Als je dat krijgt, moet je wel ook nog de veilingkosten voor betalen.
      Deze flessen werden in de 1970s geproduceerd. Dat hij van uiterlijk 1974 is kan meestal niet precies bepaald worden. Zelfs Rémy-Martin kan dat niet meer, tenzij er een nummer op staat wat soms gebeurde.
      Aan de hand van pictogrammen op een fles (aan- of afwezig) kan soms een nadere inschatting worden gedaan, maar nogmaals, de foto is te klein voor mij om iets te zien.

      Groeten,
      Ton

    • Ik zou graag een wat betere foto zien van de onderste helft van het label. Staat Jonzac er op of Unicognac?
      Of is het van Hartlepool?

        • J.W. Cameron & co. was een brouwerij in Hartlepool. De cognac is in Frankrijk voor Cameron geproduceerd, maar het is mij niet bekend door wie. De fles komt waarschijnlijk uit de 1960s. Het is een 3 sterren cognac, dus op zichzelf niet waardevol. Het merk is ook zeer onbekend en niet in trek. De waarde wordt bepaald door wat ‘de gek er voor geeft’ op een veiling. Ik schat enkele tientjes en met geluk (als mensen tegen elkaar willen opbieden) €60-80.

  18. Beste, bij het opruimen van het ouderlijk huis, vond ik een fles Cognac Napoléon E. Piercel de Saint-Jacques 5 étoiles. Voor het overige staat er niets op/onder de fles en is het dus raden naar het jaartal. Ik vermoed dat deze fles al een 50 tal jaren stil heeft gelegen… Hoe kan ik het jaartal beter inschatten? Alvast dank.

    • Hallo Sigrid,

      Dat is een bijzonder lastige vraag. Er is eigenlijk heel weinig bekend van Piercel, behalve dat er met enige regelmaat flessen van opduiken. Sommigen zijn vintages (1802 en 1899 met name), andere Napoleon en weer andere, zoals deze, 5 sterren. Met name de oude vintages worden nogal eens van fraude verdacht.
      Deze fles ziet er oké uit, maar op een foto is dat eigenlijk niet goed te beoordelen. Het label doet vermoeden dat hij uit de 1940-50s komt, mogelijk 1960s. De objectieve waarde is zo’n €90-100, maar er worden soms belachelijke prijzen voor gevraagd.
      Sorry, maar meer kan ik er niet van zeggen.

      Groeten,
      Ton

  19. Ik heb een fles Chateau Paulet van J. Maurice Lacroux, zonder jaartal. Onderaan staat ‘Grande Fine Cognac’. Graag hoor ik meer info over deze fles, indien mogelijk.
    Indien gewenst heb ik een afbeelding van de fles.
    Tevens heb ik een fles Camus ‘La Grande Marque. Ook hierbij dezelfde vragen.
    Tevens een afbeelding beschikbaar.
    Beide flessen zijn nog ongeopend.

    • Beide flessen zijn van de 1960s. Het zijn 3 sterren cognacs wat de laagste kwaliteit is. OP veilingen gaan ze beide regelmatig voor €80-90 euro, maar je moet er wat geluk bij hebben.

  20. Hallo, ik heb een fles cognac GABRIEL ANDREU met fles nr. 000731
    De fles heeft een dop van ,het lijkt wel rode hars en een rode zegel met lintje
    er staat een barcode op met 3 4604 10 506221 voor de rest zie ik geen van boven vernoemde kenmerken de fles is vierkant met afgeronde hoeken kan iemand vertellen hoe oud deze fles is ,en de waarde hiervoor
    alvast bedankt

    • Gabriel en Andreu hebben samen cognacs geproduceerd tussen 1992 en 2008. Daarna is Andreu vertrokken en is Gabriel alleen verder gegaan. Deze flessen zijn altijd (ik ken geen andere) afkomstig van wijn van één estate (single estate cognac). Dat kan grande champagne zijn, petite champagne, borderies, fins bois of bons bois. De cru staat op de fles. Aanvankelijk waren deze flessen ongenummerd, maar op een gegeven moment zijn ze ze gaan nummeren.
      Ook al zijn dit cognacs van goede kwaliteit, ze zijn niet heel oud en worden ook niet veel gevraagd. De waarde is verder mede afhankelijk van de cru. In principe zijn deze flessen zo’n €50-60 waard. Maar ze worden niet meer geproduceerd en kunnen alleen nog via veilingen worden gekocht. Voor een indicatie: op een veiling in 2016 leverden twee flessen – één grande champagne en één borderies – tesamen €85,- op. Maar je kan ook geluk hebben. Op een Engelse veiling bracht één fles meer dan €300,- op.
      Gabriel maakt nu het merk Ferrand. Website: http://maisonferrand.com/en/maison-ferrand/.

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

The maximum upload file size: 1 MB. You can upload: image. Links to YouTube, Facebook, Twitter and other services inserted in the comment text will be automatically embedded. Drop file here

HTML tags allowed in your comment: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>